شنبه، ۱۰ مرداد ۱۴۰۵

اگر تجربه پخت کیک یا نان را داشته باشید، احتمالاً برایتان پیش آمده که با وجود رعایت دقیق دستور، نتیجه آن چیزی که انتظار داشتید نبوده است؛ کیک بیش از حد سفت شده، نان به اندازه کافی پف نکرده یا بافت شیرینی شکننده و خشک از آب درآمده است.در بسیاری از این موارد، مشکل نه از دستور تهیه است و نه از فر یا مواد اولیه، بلکه از انتخاب نوع آرد ناشی میشود.
آرد مهمترین ماده اولیه در بیشتر محصولات نانوایی و شیرینیپزی است و انتخاب صحیح آن میتواند تفاوت چشمگیری در کیفیت محصول نهایی ایجاد کند. میزان پروتئین، مقدار سبوس، اندازه ذرات و حتی روش آسیاب کردن آرد، همگی بر بافت، طعم، رنگ و حجم محصول نهایی تأثیر میگذارند.
در این مقاله با نگاهی علمی اما کاربردی، با انواع آرد، تفاوت آنها و کاربرد هر کدام در شیرینیپزی آشنا میشویم.
آرد، پودری است که از آسیاب کردن دانه غلات به دست میآید. اگرچه میتوان از غلات مختلف مانند گندم، جو، چاودار، ذرت، برنج و جو دوسر آرد تهیه کرد، اما بیش از ۹۰ درصد محصولات نانوایی و شیرینیپزی دنیا با آرد گندم تولید میشوند.
دلیل این موضوع وجود دو پروتئین مهم به نامهای گلوتنین (Glutenin) و گلیادین (Gliadin) در گندم است. این دو پروتئین هنگام ترکیب با آب و ورز دادن، شبکهای الاستیک به نام گلوتن (Gluten) تشکیل میدهند که مسئول نگهداری گازهای حاصل از تخمیر و ایجاد بافت مناسب در نان و بسیاری از محصولات آردی است.
غلاتی مانند برنج یا ذرت چنین شبکهای تشکیل نمیدهند، به همین دلیل عملکرد آنها در پخت کاملاً متفاوت است.
برای شناخت بهتر آرد، ابتدا باید ساختمان دانه گندم را بشناسیم. هر دانه گندم سه بخش اصلی دارد:
سبوس، پوسته خارجی دانه است و حدود ۱۴ تا ۱۵ درصد وزن دانه را تشکیل میدهد.این قسمت سرشار از فیبر غذایی، ویتامینهای گروه B، آهن، روی، منیزیم، آنتیاکسیدانهاست.وجود سبوس ارزش غذایی آرد را افزایش میدهد، اما از طرف دیگر میتواند باعث کاهش لطافت بافت کیک و شیرینی شود؛ زیرا ذرات سبوس شبکه گلوتن را تا حدی قطع میکنند.
حدود ۸۲ تا ۸۵ درصد وزن دانه گندم را آندوسپرم تشکیل میدهد. این بخش عمدتاً از نشاسته، پروتئین، مقدار کمی چربی، مواد معدنی تشکیل شده است. بیشتر آرد سفید موجود در بازار تقریباً فقط از همین قسمت تهیه میشود.
جوانه تنها حدود ۲ تا ۳ درصد وزن دانه را تشکیل میدهد اما ارزش غذایی بسیار بالایی دارد.جوانه گندم سرشار از ویتامین E، اسیدهای چرب ضروری، آنتیاکسیدانها، پروتئین و ویتامینهای گروه B است. به دلیل وجود چربی، اگر جوانه داخل آرد باقی بماند، ماندگاری آرد کاهش پیدا میکند؛ به همین دلیل در تولید آرد سفید صنعتی معمولاً جوانه جدا میشود.
یکی از مهمترین مفاهیمی که هر شیرینیپز باید بداند، گلوتن است. گلوتن یک پروتئین آماده در آرد نیست، بلکه هنگام ترکیب آرد با آب و همزدن یا ورز دادن تشکیل میشود. زمانی که آب به آرد اضافه میشود، دو پروتئین گلیادین و گلوتنین به یکدیگر متصل شده و شبکهای سهبعدی و کشسان ایجاد میکنند. این شبکه باعث میشود که گاز حاصل از مخمر در خمیر باقی بماند، حجم خمیر افزایش پیدا کند، نان بافت اسفنجی داشته باشد، خمیر هنگام شکل دادن پاره نشود.
هرچه میزان پروتئین آرد بیشتر باشد، توانایی تشکیل گلوتن نیز بیشتر خواهد بود.
خیر.
در شیرینیپزی، همیشه گلوتن زیاد به معنای کیفیت بهتر نیست. برای مثال: در تهیه نانهای حجیم، وجود گلوتن زیاد یک مزیت محسوب میشود. اما در تهیه کیک اسفنجی، گلوتن زیاد باعث سفت و لاستیکی شدن بافت میشود. در بیسکویت و کوکی نیز گلوتن زیاد، محصول را خشک و سفت میکند. به همین دلیل آرد مخصوص کیک نسبت به آرد نان، پروتئین کمتری دارد.
مهمترین معیار برای انتخاب آرد، درصد پروتئین آن است.

هرچه پروتئین بیشتر باشد؛ جذب آب افزایش مییابد.گلوتن قویتر تشکیل میشود و بافت نهایی جویدنیتر خواهد بود. در مقابل، آردهای کمپروتئین محصولات لطیفتر و نرمتری تولید میکنند.
Delcour, J. A., & Hoseney, R. C. (2010). Principles of Cereal Science and Technology (3rd ed.). AACC International.
Cauvain, S. P. (2015). Technology of Breadmaking (3rd ed.). Springer.
USDA Agricultural Research Service. Wheat Quality Laboratory.
AACC International. Approved Methods of Analysis.
King Arthur Baking. Flour Guide and Flour Protein Basics.